12-12-2011
Zaterdagavond, een grand café in Utrecht. Alle tafels zijn bezet. Buiten waait een gure wind. Binnen is het gezellig. Ik zit aan een tafeltje vlakbij de deur en zie buiten het winkelpubliek huiswaarts keren. Links van me zitten een jongen en een meisje vakantiefoto’s te kijken onder het genot van een biertje.
Er komen een man en een vrouw binnen. “Goedenavond”, zegt de man tegen de toegesnelde serveerster, “we willen graag een hapje eten”. De serveerster kijkt onrustig om zich heen. Alle tafels zijn bezet. Maar niet iedereen zit er om te eten. Ze vraagt de man en vrouw om even te wachten.
Ze loopt naar het tafeltje links van me waar de jongen en het meisje nog steeds druk in de weer zijn met hun vakantiefoto’s en spreekt ze aan: “Hoi, ik heb hier eters staan. Zouden jullie even aan de bar willen gaan zitten als jullie niets willen eten?” De jongen bromt wat tegen z’n gezelschap. Het meisje zegt iets terug. “Nou, eigenlijk niet. Over twintig minuten gaan we toch weg.”, zegt de jongen tegen de serveerster. Het meisje fluistert iets in z’n oor. De jongen zucht diep en kijkt de serveerster aan. Onder protest pakken de jongen en het meisje hun spullen bij elkaar en verhuizen naar de bar.
Resultaat: twee gepikeerde gasten op een zaterdagavond. Twee gasten die ‘gezellig’ vakantiefoto’s willen kijken onder het genot van een drankje. Twee gasten die vervolgens worden verbannen van hun comfortabele stoel naar een onhandige barkruk. Twee gasten die zich niet serieus genomen voelen. Twee gasten die dit zullen doorvertellen. Misschien face-to-face tegen vrienden. Misschien via Twitter naar hun volgers. Misschien ook niet. Maar ze zullen het niet vergeten. Twee gasten die betalen voor hun warme plekje op een koude zaterdagavond. En die vervolgens plaats moeten maken voor andere gasten. Omdat die andere gasten wél iets willen eten. Twee gasten die zich eigenlijk niet meer thuis voelen in dit grand café.
Ja. Dat kan anders. Uiteraard begrijp ik dat gasten die iets willen eten een tafeltje nodig hebben en borrelaars niet direct. Maar die borrelaars hebben wel evenveel recht om aan die tafel te zitten. Had ze gewoon een gratis drankje aangeboden aan de bar. Desnoods met een tegoedbon van een paar euro voor hun volgende bezoek. Mensen begrijpen heus wel hoe het werkt in de wereld. Maar dan moet je ze wel serieus nemen.
Iedere klant of gast is even belangrijk. Ook als de ene persoon meer geld achterlaat dan de andere persoon. Want de volgende keer is het omgekeerd. Tenzij u het verpest. Neem uw doelgroep serieus. Betrek uw doelgroep bij uw bedrijf. Wees eerlijk. Wees oprecht. Behandel de klant als koning. Elke klant. En bedenk goed dat de toon de muziek maakt.
Durft u de confrontatie aan? Ook zo nieuwsgierig wat uw personeel zegt en doet als u er niet bent of even niet kijkt? Peppermint helpt u graag als mystery shopper of mystery guest. Niet om 'zie je wel!' te kunnen roepen. Wel om 'Let hier eens op' te kunnen zeggen. Mail Peppermint of bel 024 - 8200 355 voor een kennismaking.
Gevonden worden in Google. Het roept nogal wat vragen op. Als ondernemer weet u dat het belangrijk is, maar tegelijkertijd heeft u waarschijnlijk geen idee waar u moet beginnen als het gaat over zoekmachine optimalisatie. Geen paniek. U staat er niet alleen voor. Ter geruststelling (en om er iets van op te steken) hebben we de 10 meest gestelde vragen (en de bijbehorende antwoorden) op een rijtje gezet.
Online shoppen is makkelijk: je zoekt je product, kijkt waar het product het goedkoopst is en klikt op de bestelknop. Klaar! Logisch dat winkeliers die een duur pand huren in de binnenstad zenuwachtig worden van zulke webwinkels. Webwinkels zijn door het ontbreken van hoge kosten vaak immers een stuk goedkoper. Maar er is hoop!